ചിലർ ജീവിതത്തിൽ നിഴലായ് വരും,
കാണാൻ കഴിയാത്തൊരു കാവലായ്.
കണ്ണീരിൽ താങ്ങായി, വീഴ്ചയിൽ കൈയ്യായി,
പറയാതെ തന്നെ കൂടെ നിൽക്കും അവർ.
ഒരാളല്ല, പലരാണ് പലപ്പോഴായി,
പല വഴിത്തിരിവിലും തണലായി.
പേര് ചോദിക്കാതെ, കണക്ക് നോക്കാതെ,
നമ്മുടെ ഭാരം പകുത്തെടുത്തവർ.
അവരോട് പറയാൻ വാക്കുകളില്ല,
നന്ദിയ്ക്ക് തുല്യമായൊരു നാണയമില്ല.
സ്നേഹം മാത്രം, ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി,
ഒരു നോക്ക്, ഒരു ചിരി മതി കടം വീട്ടാൻ.
ജീവിതം അൽപ്പായുസ്സിൻ്റെ യാത്രയാണ്,
നാളെ എന്തെന്ന് ആരറിഞ്ഞു?
അതുവരെ നമുക്കും ആരുടെയെങ്കിലും
നിഴലാകാം, മിണ്ടാതെ കാവലാകാം.
കാരണം ഒടുവിൽ ബാക്കിയാവുന്നത്
നമ്മൾ ആർക്കൊക്കെ നിഴലായി എന്നതാണ്.
വെയിലത്ത് തണലായി, ഇരുളിൽ വെളിച്ചമായി,
പരസ്പരം നിഴലായ് നമുക്ക് ജീവിക്കാം.
